theAgenda.nl - tips, nieuws, evenementen, locaties, sterren
wat - kies categorie
waar - kies plaats
wanner - kies tijdstip
Uitgaan > Dansen Cultuur > Concert Cultuur > Musicals Cultuur > Klassiek Uitgaan > Film Cultuur > Theater Cultuur > Musea Cultuur Uitgaan > Eten Familie Familie > KinderEvents Doen > Actief Buiten Wegwezen > Hotels Spannend > Erotiek  
Je bent niet ingelogd

..vergeten?






service
Zoek!

De Tango heeft geen haast, zij wacht wel tot je er klaar voor bent

Interview met Maria Jose Mentana

04-04-2007 - In de tangomusical ‘Su Historia’ schittert María José Mentana als femme fatale, als jonge vrouw en als vrouw op leeftijd. Haar ontwapenende glimlach werkt over grote afstand, alsook in de lobby van het hotel als we haar ontmoeten voor een interview.
Maria Jose Mentana
Maria Jose Mentana


María José Mentana is al vanaf haar negende bekend bij het grote publiek. Terwijl haar landgenoten niet vrijelijk mochten reizen onder de militaire dictatuur mocht de kindster allerlei Zuid-Amerikaanse landen bezoeken. Toen tango begon aan zijn wedergeboorte in Europa begin jaren ’80 was ze weer ‘at the right place, at the right time’ en begon ze als jonge moeder aan een nieuwe carrière.

Nu treedt ze enorm veel op in het buitenland en is bijvoorbeeld in Japan een bekende persoonlijkheid, ze spreekt dus ook vloeiend Japans en Engels. Ze treedt veel op in Frankrijk, Italië en Turkije. Ze speelt in tv-soaps en ze heeft jaren een radioprogramma in Venezuela. Inmiddels is ze bezig met de derde fase van haar carrière naast gastsolist bij ‘Su Historia’ heeft ze ook haar show 'De Gardel a Piazzolla' (Van Gardel to Piazzolla).

TheAgenda: Hoe komt het dat u zo beroemd bent in Venezuela

María José Mentana: Kijk ik heb hier een oud tijdschrift meegenomen en hier zie je mij op 13-jarige leeftijd optreden in Venezuela. Daarna trad ik overal veel op, uiteraard veel in Argentinië zelf. Na die eerste keer duurde het twintig jaar later (in 1993) voordat ik weer in Venezuela terugkeerde. Zij ontvingen mij daar heel hartelijk: veel live en tv-optredens en op een bepaald moment had ik ook een eigen radioprogramma, zo ging het 10 jaar lang.

Mijn leven zelf als zangeres begon toen ik 9 was in Argentinië met een televisieoptreden. Er kwamen meer optredens waardoor ik uiteindelijk met alle bekende zangers en musici heb opgetreden. Ik had de mazzel dat ik op zo’n jonge leeftijd een goede ‘stage presence’ had, ik liep niemand in de weg en kon van iedereen wat leren van de optredens, maar ook van het meetoeren. Tussen de schoollessen door was ik altijd bezig met muziek. Ik zou het allemaal zo weer over doen, misschien zou ik wat details anders aanpakken, het was geweldig om mee te maken.

TheAgenda: : Dit is niet uw eerste bezoek in Nederland?

María José Mentana : Twintig jaar geleden werkte ik in Parijs en was ik hoogzwanger van mijn eerste kind, toen kregen we – mijn toenmalig echtgenoot en ik -- zomaar uit het niets een uitnodiging voor enkele optredens in Amsterdam en Rotterdam. Het werden leuke concerten. Een maand later kwam de baby. Later traden we in 1989 op in meer plaatsen in Nederland.

TheAgenda: : Wat valt u het meest op na 20 jaar?

María José Mentana : Je merkt wel dat je zelf heel erg veranderd bent. Het voelt allemaal heel anders, maar je merkt dat het allemaal te maken heeft met wat je zelf tegenwoordig bezighoudt. Ik ga al jaren naar Japan en ik zie daar meer veranderingen, maar mijn eigen land en heel Zuid-Amerika is zo enorm veranderd in die 20 jaar.

TheAgenda: : U groeide op tijdens het militaire regime, u was toen heel jong, hoe herinnert u zich die tijd?

María José Mentana : Ik werkte toen heel hard. Ik had veel optredens met een andere jonge zanger (die inmiddels overleden is), we waren echte kindsterrren, we konden eigenlijk nooit over straat lopen of zomaar naar school gaan. Altijd wilden mensen je aandacht. Maar het was een moeilijke tijd, we mochten niet overal optreden, In Europa kent iedereen het verhaal wel van verdwijnende mensen, enz.

Omdat we kinderen waren betekende dat niet dat we de angsten en bezorgdheid van onze ouders niet voelden. We wisten dat wij voorzichtig moesten zijn om onze ouders niet in gevaar te brengen. We liepen altijd netjes op straat, staken nooit schuin over. Je wist gewoon dat een onbezonnenheid kon betekenen het einde van je leven. Het was een situatie van continue dreiging. We reisden veel en het licht moest altijd aanblijven in de auto, zodat men altijd kon zien wat in de auto zich afspeelde.

TheAgenda: : Wat voor repertoire zong u toen?

María José Mentana : Een zeer klassiek repertoire, de veilige evergreens. Dat hoeft tegenwoordig niet meer, maar mijn liefde voor klassiekere tango's is wel gebleven. De meeste componisten en beroemde zangers heb ik ooit ontmoet en door hen ben ik een bepaald spoor gaan volgen. Ik let altijd op poëzie en composities. Door de jaren heen zijn de liederen gegroeid en ontdek je van alles. Zo ontdek je dat de tango's niet elke avond hetzelfde kunnen klinken. En weet je, ik hou nou eenmaal van zingen, hoe meer de jaren verstrijken hoe meer ik dat besef.

TheAgenda: : Dus u zingt alleen evergreens?

María José Mentana : Tegenwoordig krijg ik veel werk aangeboden van jonge componisten en soms ook zeer bijzondere gedichten en daar ga ik mee aan de slag. Als ze me boeien dan ga ik ermee verder. Wat tegenwoordig wel opvalt is dat bepaalde oude onbekende tango's mij opvallen. Liedjes die ik jaren geleden al beluisterd heb en nu ineens ontdek ik hoe mooi ze zijn. Ik ben bezig nu met een tango getiteld ‘Ruby’ (Robijn) het is ongelooflijk dat die mij niet eerder opviel. Het is alsof de tango's op je wachten, ze hebben geen haast. Ze zijn er wanneer je er rijp voor bent.

TheAgenda: : Sommige mensen zeggen dat de tango een beetje is opgedroogd met het heengaan van Piazzolla en Pugliese en het ouder worden van Ferrer.

María José Mentana : Geen sprake van hoor. Ik werkte met Ferrer vlak voordat ik hier naar toe vloog en hij is nog springlevend en zeer productief. En er zijn zoveel jonge componisten bezig. Het is een kwestie van talent en kwaliteit herkennen en erkennen.
Praat me niet over Piazolla. Nu is hij ineens een held, als je eens wist hoe die man werd verguisd vroeger. Nu profiteren we ervan dat bijna alle klassieke musici ooit iets van hem hebben ingestudeerd en overal ben je welkom.

De jaren ’50 en ’60 waren van Pugliese, de jaren ’70 van Ferrer en de jaren ’80 en ’90 van Piazzolla. Er is nu een nieuwe generatie in aantocht, maar die zullen dezelfde moeilijkheden als Piazzola tegenkomen. Je kent dat wel "het is geen echte tango".
Ik zelf neig meer naar kleinere symfonische ensembles en experimenteer daarmee meer op dit moment. Ik heb een show die bedoeld is voor symfonische orkesten bijvoorbeeld.

TheAgenda: : Symfonisch, ik dacht dat tango een meer geïmproviseerde muziek was?

María José Mentana : Een bandoneonist gaat altijd mee en een tangopianist is soms nodig bij grotere orkesten. In 2001 heb ik voor het eerst in Venezuela met een symfonieorkest opgetreden en sindsdien heb ik het virus te pakken. De show heb ik inmiddels in Argentinië opgevoerd met zo'n beetje alle symfonieorkesten. Zij vinden het leuk, niet alleen kunnen ze een zangeres begeleiden, ze mogen dan ook muziek spelen van Piazolla. Zodra ik terug ben in Argentinië, reis ik door naar Uruguay, dan in het najaar Italië en Rusland.

TheAgenda: : Hoe raakt u eigenlijk verzeild in landen als Italië, Turkije, Zuid-Korea en Japan? Bij Italië kan ik me iets voorstellen, maar Turkije?

María José Mentana : Ja het is echt ongelooflijk, hé!? Mijn relatie met Japan begon 28 jaar geleden. Ik werd uitgenodigd en nam een plaat op in het Spaans en één in het Japans. En weet je de Japanners zijn enorme perfectionisten. Het was niet zomaar een plaat opnemen in een vreemde taal, zij probeerden echt de tango te doorgronden om zo goed mogelijke de poëzie te vertalen. En de Japanners zijn even grote melancholici als de Argentijnen dus het werd een succes en sindsdien zijn we daar bijna elk jaar.

Weet je, mijn eigen onderzoek wijst er op dat de tango al in de jaren ’30 Japan aandeed, toen bereikte de muziek hrn via Europa. Later ontdekten ze dat de muziek uit Rio del Plata kwam en reisden ze naar Argentinië. Ze kochten de Pathéplaten, partituren, pantheons. En eigenlijk was al heel vroeg al een pendel tussen Tokio en Buenos Aires. Japanners zijn zo fanatiek dat er echt een tangoscene is in Japan. Er zijn ook veel tango's in het Japans.

Japan is een van de weinig plekken ter wereld waar je in twee maanden 55 concerten hebt. Het zijn ook zo vaak van die enorme zalen, meestal rond de tweeduizend stoelen, Osaka drieduizend tweemaal daags. Elke dag ben je in touw en het verbaast je dat elke zaal zo perfect geoutilleerd is. Je bezoekt per keer makkelijk 50 steden. En na afloop staan er zoveel mensen je op te wachten en krijg je allemaal kleine cadeautjes. Ik moet altijd extra koffers kopen als ik terugreis voor alle attenties.

TheAgenda: : OK. In Japan vertalen ze alles, maar sinds de poëzie zo belangrijk is, hoe komt het dat tango zo populair is in landen waar ze echt geen Spaans verstaan.

María José Mentana : Dat is niet zo vreemd. In Argentinië waren de Beatles bijvoorbeeld zo enorm populair en de gemiddelde Argentijn verstaat echt geen Engels. Er is een zekere magie tussen componist, zanger en publiek. Toen ik de eerste keer naar Turkije ging, dacht ik bij mezelf ... Istanbul, Ankara, tango ...?! Mensen voelen als je iets goed interpreteert. Ze voelen echt de boodschap, alle subtiliteiten ook. Het is echt magisch.

Kijk dat Italianen het aanvoelen vind ik niet zo heel verbazingwekkend, maar dat Fransen het aanvoelen blijf ik merkwaardig vinden. Toen ik in Frankrijk woonde (1986) ging ik wel eens naar disco’s en tijdens een pauze trad ik op. Het was een experiment en mensen gingen je niet uitjouwen, maar werden zeer enthousiast. Vooral de jonge mensen stonden er voor open. Het is jammer dat er toen niet zoveel gefilmd werd.

TheAgenda: : Maar hoe kiest u een tango?

María José Mentana : Zowel de tekst als de muziek. Uiteraard zing ik nu bij een musical en dan is alles door anderen gekozen. In mijn nieuwe show “De Gardel a Piazzolla” (Van Gardel tot Piazolla), heb ik een repertoire gekozen dat de tango chronologisch weergeeft. Je merkt dat het publiek enthousiaster reageert op de oude tango’s dan op het bekendere werk.

TheAgenda: : En dansbaarheid?

María José Mentana : De dans is waarlijk iets bijzonders, die kent weer een totaal ander dynamiek. Ik heb zoveel steden in mijn leven bezocht en ontdekt dat in alle wereldsteden en grote steden er milongas zijn (tangofeest, red.). Je treft overal mensen die echt verknocht zijn aan de dans en ze doen er alles aan om de tango zo goed mogelijk te dansen. In Nederland bijvoorbeeld, sinds we hier zijn aangekomen is er elke dag een milonga. Af en toe vraag ik me af of ik niet in Buenos Aires zit.

Door onze redactie

Zie ook:

Evenement - geweest:
» Su Historia

Person(en)
» María José Mentana

< Nieuwsoverzicht

1. 500 jaar Jheronimus Bosch
In 2016 is het 500 jaar geleden dat Jheronimus Bosch in ’s-Hertogenbosch overleed. Met een uitgebreid programma wordt de beroemde schilder herdacht en geëerd onder de titel Jheronimus Bosch 500, een meerjarige manifestatie, met 2016 als hoogtepunt.
2. NOFX: TheReview
NOFX speelde na 5 jaar eindelijk weer eens in Nederland. Hun nieuwste live album heet 'They've Actually Gotten Worse Live'. Die titel bleek gisteravond in de Melkweg niet terecht.


De Tango heeft geen haast, zij wacht wel tot je er klaar voor bent lezersmeningen

Geef je mening!
Om deze functie te gebruiken moet je ingelogd zijn, en lid zijn van theAgenda.nl



Recentelijk toegevoegd
Interieur met veel Franse elementenFreskuZeer licht en luchtig interieurChippendales - Break the Rules 2016Bosch by night artist impression Garden of Earthly delights

• Fresku
• KOVACS




 feedback hoek



  home     wat     waar     wanneer     nieuws     zoeken     top&hot     instellingen     adverteren  
© Copyright 2003-2016 theAgenda.nl/HyperLeap

theAgenda special
500 jaar Jheronimus Bosch
Jheronimus Bosch, De Hooiwagen, Madrid, Museo Nacional del Prado.