theAgenda.nl - tips, nieuws, evenementen, locaties, sterren
wat - kies categorie
waar - kies plaats
wanner - kies tijdstip
Uitgaan > Dansen Cultuur > Concert Cultuur > Musicals Cultuur > Klassiek Uitgaan > Film Cultuur > Theater Cultuur > Musea Cultuur Uitgaan > Eten Familie Familie > KinderEvents Doen > Actief Buiten Wegwezen > Hotels Spannend > Erotiek  
Je bent niet ingelogd

..vergeten?






Zoek!

Ik ben de brug tussen de oude en de nieuwe tangogeneratie

Interview met Miguel Angel Zotto

meningen  |  uitnodigen  |  permalink
02-04-2007 - Vlak voor de Amsterdamse première van 'Su Historia' (Zijn Verhaal) van Miguel Angel Zotto, hadden wij van theAgenda.nl een interview met de deze levende tangolegende.

Vijf minuten voor de afgesproken tijd komt Zotto, strak in het pak en tot de puntjes verzorgd zich even verontschuldigen dat hij ons iets later pas te woord kan staan. Een kwartier later neemt hij plaats, zichtbaar genietend van alle aandacht.
Aldo Paula van theAgenda in gesprek met Miguel Angel Zotto (r)
Aldo Paula van theAgenda in gesprek met Miguel Angel Zotto (r)
Foto: Yvette Gumbs
Miguel Angel Zotto (48) wordt door de echte tangueros gezien als de beste levende danser, maar zijn show ‘Su Historia’ mikt vooral op het grote publiek. Twee wekenlang streek hij neer met zijn show in de Rai-theater, pal naast op dat moment de Auto-rai. In de show komen alle best-ofs van de tango langs. De niet-tangokenners kunnen zich vergapen aan een geweldige show en de echte tangoliefhebber kan zijn lol op met alle complexe passen. Tango is een geïmproviseerde dans die gedanst wordt op de tango,d e milonga (een snelle variant van de tango, red.), de wals (de tangowals om precies te zijn) of op andere muziek maar dat soort uitstapjes zien we niet in de show. Hoewel Zotto in zijn show zich wel een dansuitstapje naar de rock ’n roll permitteert.

CRISIS DOOR VAKMANSCHAP
Even later maken we de repetities mee van de show ‘Su Historia’, omdat de show al vaker is opgevoerd, enkele maanden op Broadway bijvoorbeeld, zijn wij zeer verbaasd over hoeveel details er in zo’n show nog de puntjes op de i moeten worden gezet. Bepaalde pasjes worden heel lang geoefend. Ook grappig is om te zien hoe de dansers continue proberen hun pasjes aan te passen, maar Zotto houdt duidelijk leiding. Zo is er een moment dat hij zijn stand-in laat opdraven om een bepaalde dansroutine uit te voeren en dan zegt hij tegen de dansers “Het ziet er eigenlijk niet uit!, vervolgens wordt er minutenlang kleine variaties uitgeprobeerd en Zotto wordt steeds moedelozer. “Jongens, hoe zijn we hier in terechtgekomen, we hebben een choreografie en nu klopt er niets meer van?”. Aarzelend zegt één van de dansers: “Volgens mij is de enige verandering die er is geweest dat we ergens moesten vaststellen dat jij bijna de hele dans met je rug naar het publiek danste en dat hadden we toen omgedraaid”.

Het is alsof Zotto ineens het licht ziet hij stormt het podium op neemt een bepaalde positie in, ze voeren de dansroutine uit zijn stand-in die nu vanaf de zaal de boel gade slaat roept “Het ziet vanaf hier heel mooi uit!”. ’s Avonds als de dans wordt uitgevoerd dan loopt het allemaal als een uurwerk, niemand in de zaal kan vermoeden dat er ’s middags zo’n enorme crisis was rond deze dans. Het gevoel voor detail, die de vakman kenmerkt zorgde voor de crisis, maar ook de vakkundigheid zorgde voor het succes die avond. Zotto is meer een vakman, dan een kunstenaar, we zien ’s avonds een blije en optimistische show, Zotto is duidelijk al begonnen aan zijn missie om de tango blijer te maken.


TheAgenda:  U bent vooral beroemd als podiumdanser, wat is het grootste verschil tussen salontango en podiumtango?
Miguel Angel ZottoPodiumtango is een afgeleide van salontango, wat mij betreft, het is vooral een vergroting van de salontango. Grotere passen, grotere armbewegingen, zwiepende benen, allemaal dingen die je in een salon niet ziet, maar die nu wel nodig zijn om het gevoel over te brengen. De bron blijft voor mij wat er gebeurt in de salons..

TheAgenda:  Als u aan een leek zou moeten uitleggen waarnaar hij moet kijken wat zou u tegen zo iemand zeggen?
Miguel Angel ZottoNou, nee, ik zou geen aanwijzingen geven. Kijk het publiek heeft meteen wel door dat het om een ander soort dans betreft, het publiek ziet meteen dat het een dans is van de omarming, met een bijzondere muziek en met eigen bewegingen.

In mijn geval, ik ben diegene die het dichtst blijft bij de dans van de salons. Tegen het einde van de voorstelling dans ik een stuk dat ik elke avond weer improviseer, dat is mijn ode aan de salons. Ik denk dat de verklaring is dat ik van de beroepsdansers gezien wordt als de beste. Als men het in Argentinië heeft over tangodansers dan heeft men het meestal vooral over mij, omdat ik zo dicht bij de bron blijf. Ik blijf zo trouw mogelijk aan de tango.

“Tango is mijn eerste liefde. Mijn oudste muzikale herinnering was Carlo Gardel.”

TheAgenda:  Hoe maakt u eigenlijk een choreografie?
Miguel Angel ZottoDe ideeën dienen zich meestal vanzelf aan, maar het is voornamelijk een creatief proces zoals elk ander creatief proces. Je begint met een concept, dan werk je het stap voor stap uit, met de onvermijdbare ‘writers block’, er gebeurt dan eigenlijk niets, maar na enige tijd is er weer inspiratie. Elk choreografie is meestal een klein verhaaltje, soms door de tekst geïnspireerd, maar meestal inspireert de sfeer die de muziek bij me oproept mij het meest. Van daar uit werken we het uit als een compositie. Ik gebruik meestal bekende stukken van tangogrootheden, deze show is meer een hommage aan Ferrer en Piazolla van wie ik meerdere stukken heb gebruikt.

TheAgenda:  U danst al zolang op het podium, bezoekt u wel eens ‘milongas’ (tangofeesten, red.)?
Miguel Angel ZottoIk ben vannacht tot drie uur op een ‘milonga’ geweest. Ja, je kunt zegen dat ik een trouwe milongabezoeker ben, ik ga bijna elke avond dansen. Als ik bezig ben een nieuwe show te maken en in te studeren dan bezoek ik ze veel minder. Het is en blijft mijn eerste liefde. Ik denk dat mijn oudste muzikale herinnering Carlos Gardel was.

TheAgenda:  U groeide op tijdens het militaire regime, hoe was de tangoklimaat toen?
Miguel Angel ZottoNou gewoon bar slecht. Er was toen een enorme terugval van de tango. De militairen zagen de tango als subversief. Composities mochten alleen op de radio als de teksten gekuist werden en de muziek van de scherpe randjes ontdaan werden. De tango werd gedwongen ondergronds te gaan. Maar ook de nieuwe modegrillen waren debet aan de teloorgang van de tango, door de rock. Muzikanten gingen zich steeds meer toeleggen op andere muziek, denk maar aan Piazolla. Tango werd steeds meer luistermuziek, het publiek dat niet meer mocht participeren keerde de muziek de rug toe.

Aan deze teloorgang kwam een einde toen de democratie weer haar intrede deed. De latere president Solana danste heel demonstratief een tango tijdens zijn politieke campagne. Maar ook de film "Tangos, l’exil de Gardel" (1985) en het feit dat er toen een enorme productie op touw werd gezet ‘Tango Argentino’, zorgden ervoor dat de tango weer onder de aandacht werd gebracht van het Argentijnse publiek. De show waarin ik samen met mijn inmiddels ex-vrouw de jongste dansers waren van het gezelschap, was zeer succesvol op Broadway

Zie hier ook de reden dat mijn generatie zich het minst met tango bezighoudt. Tango is in Argentinië meer het ding van oude mensen of juist zeer jonge mensen, de generatie van 35 tot 55 doet maar mondjesmaat mee.

“Een complex gesprek met elkaars lichamen. En dan de poëzie, die is ongekend.”

TheAgenda:  Waarom bent u hierop een uitzondering?
Miguel Angel ZottoIk groeide op in een echte tangofamilie en kon altijd wel naar de platen van mijn ouders luisteren. Ik had een broer die helemaal gek was van de milonga’s, hij trok altijd Gauchokleren aan (Argentijnse variant van de cowboy) en ging dan uren luisteren en meezingen vanuit zijn rolstoel.

TheAgenda:  U was ook bij films betrokken?
Miguel Angel ZottoIk heb samen Robert Duval een documentaire gemaakt voor de National Geographic over de tango (“Tango Bayle nuestro” 1988, red.).

TheAgenda:  U bent dus natuurlijk ook betrokken geweest bij de film “Assasination Tango” van Robert Duvall?
Miguel Angel ZottoNee ik heb toen voor de eer bedankt. Het gaat me om de authentieke Argentijnse tango, daarom heb ik ook niet samengewerkt met Carlos Saura. In deze films wordt er een bepaald beeld van de tango opgeroepen die ik niet wens te onderschrijven. Ik werk wel mee aan enigszins historisch correcte films. Zo speelde ik in de tv-film “Flop” (1990) over de komiek en danser Florencio Parravicini. Momenteel ben ik begonnen aan een project samen met Giuseppe Tornatore (“Nuovo Cinema Paradiso”, 1988). We hebben nog geen titel of een scenario, maar wel het concept. Ik kan verklappen dat het verhaal geplaatst gaat worden in het milieu van Italianen die naar Argentinië emigreerden begin vorige eeuw.

TheAgenda:  U heeft me nieuwsgierig gemaakt naar uw mening over de nieuwe tango?
Miguel Angel ZottoIk heb daar eigenlijk een zwaar hoofd in. Kijk ik zie het niet zitten omdat iedereen heel erg losjes met elkaar gaat danst. Hoe leuk het ook uitziet, de magie van de tango is daar niet en ik zie het meer als een gril. Ik zeg het maar zo, als het paar zich van elkaar verwijderd, dan verwijderd de tango zich ook. Ik garandeer dat het zal niet beklijven.

TheAgenda:  En muzikaal?
Miguel Angel ZottoDat is het nou juist er is nog geen sprake van muziek ná Piazolla. Er is wel van alles gaande, maar het lijkt dezelfde ontwikkeling als in de klassieke muziek. Op een gegeven ogenblik stokt de aanvoer van nieuwe componisten.
Ikzelf overweeg om toe te geven aan een oude liefde, namelijk zingen. Niet dat ik per se de beste zanger wil worden. Ik wil experimenteren met de taal om de teksten van de oude tango’s weer toegankelijk te maken. Ik wil de muziek meer vreugde geven. Zodat muziek als de milonga weer blijer klinkt want de de poëzie van de tango gaat nu verloren, het klinkt allemaal te zwaar. Jongeren hebben nog niet met zulke zware thema’s hoeven te worstelen. Ik zie het als mijn taak om een brug te slaan tussen de oude generatie en de nieuwe generatie die nu twintig is.

TheAgenda:  Nooit aan gedacht om andere typen muziek met de tango te combineren?
Miguel Angel ZottoIk ken dat soort experimenten, maar zoals ik al eerder zei het leidt tot verwijderingen van de paren en daarmee ook van het cadans tussen de paren en de muziek. Andere dansen hebben vooral danspasjes die gebaseerd zijn op het spiegelen van elkaars bewegingen.

Zotto springt op en demonstreert dan even wat salsapasjes, waarbij hij tegelijk de man als de vrouwenpartij demonstreert. “Zie je spiegelen, spiegelen, een stapje naar voren, een stapje terug ...”.

Miguel Angel ZottoBij de tango is het totaal anders, je bent op elkaar gericht, maar je gaat tegelijkertijd een complex gesprek met elkaars lichamen. En dan de poëzie, die is ongekend.

Zotto declameert dan ineens:
“Sus ojos se cerraron...
Y el mundo sigue andando,
Su boca que era mía
Ya no me besa más,
Se apagaron los ecos
De su reír sonoro
Y es cruel este silencio
Que me hace tanto mal.”

Haar ogen sloten zich …
En de wereld draaide door,
Haar mond die ooit eens de mijne was
Kust mij niet meer,
Ze verstommen de echo's
Van haar sonore lach
En het is zo wreed, deze stilte
Die mij zoveel verdriet

(Tekst: Alfredo Le Pera, muziek: Carlos Gardel, 1935 voor de film “El día que me quieras”).
Wat een wereld stopt het genie Gardel in deze zinnen. Het is ongelooflijk dat niet meer mensen Spaans kunnen.


Onze interviewtijd is voorbij en wij danken Zotto voor het interview, vijf minuten later is hij terug en vertelt de anekdote dat tijdens de opnames van de film waar die zinnen uit zijn er ruzie ontstond op de set van de film.

Gardel wilde alleen de scène opnemen als het in één take opgenomen zou worden. De setting was dat Gardel het lied zou zingen als hij ontdekt dat zijn vrouw overleden is. Volgens Gardel kon hij die emotie maar één keer geloofwaardig kunnen oproepen. Hij had het op een akkoordje gegooid met de cameraman en geluidstechnicus en zij gingen in het geheim het stukje filmen.

Exact op dat moment loopt een belangrijke studiobaas de studio binnen, hij was zo onder de indruk dat het stukje film inderdaad in de eindversie van de film komt. Wat eigenlijk ook het hoogtepunt is van de film.


Zie ook:
» Miguel Angel Zotto
» Su Historia



Ik ben de brug tussen de oude en de nieuwe tangogeneratie lezersmeningen

Geef je mening!
Om deze functie te gebruiken moet je ingelogd zijn, en lid zijn van theAgenda.nl


1. Interview Ivo Victoria
Onlangs werd de langverwachte debuutroman van Ivo Victoria (Hans van Rompaey) op Manuscripta gelanceerd. Het boek wist op ongewone wijze de aandacht op zich te vestigen. Al in april van vorig jaar verdrongen maar liefst zeven uitgeverijen zich om dit boek te mogen uitgeven. Op dat moment waren er maar liefst zes pagina’s van dit boek geschreven. Een website, discussie in de pers en twitterberichten deden de rest. Nu ligt het boek dan eindelijk in de winkels. Yvette Gumbs en Werner van de Wiel van theAgenda gingen met Ivo Victoria lunchen in Kingfisher Cafe Amsterdam, om over zijn boek 'Hoe ik nimmer de Ronde van Frankrijk voor min-twaalfjarigen won (en dat het me spijt)' te praten.
2. Interview Lil' Louis
Publiciteit heeft Lil' Louis altijd gemeden, dus toen DJBroadcast de mogelijkheid kreeg om deze levende, maar ietwat geheimzinnige house legende - per email, hij doet niet aan interviews - enkele vragen te stellen, gingen we graag op het aanbod in. Voor een schrijver is Lil' Louis een man van weinig woorden.
3. Interview met Patrick van Rhijn en Nina June
Patrick van Rhijn schreef de roman, Nina June zong het liedje. Vaderstad en Wonderwater zijn een succes. Vaderstad is het eerste boek ter wereld mét een soundtrack én videoclip. Een interview met het veelbelovende duo. Over hun ambities, toekomstplannen en vooral over hun eigen Wonderwater.




Recentelijk toegevoegd
Interieur met veel Franse elementenFreskuZeer licht en luchtig interieurChippendales - Break the Rules 2016Bosch by night artist impression Garden of Earthly delights

• Fresku
• KOVACS




 feedback hoek


login
loginnaam
wachtwoord

Meld je aan!
Wachtwoord vergeten?


  home     wat     waar     wanneer     nieuws     zoeken     top&hot     instellingen     adverteren  
© Copyright 2003-2016 theAgenda.nl/HyperLeap

theAgenda special
500 jaar Jheronimus Bosch
Jheronimus Bosch, De Hooiwagen, Madrid, Museo Nacional del Prado.