theAgenda.nl - tips, nieuws, evenementen, locaties, sterren
wat - kies categorie
waar - kies plaats
wanner - kies tijdstip
Uitgaan > Dansen Cultuur > Concert Cultuur > Musicals Cultuur > Klassiek Uitgaan > Film Cultuur > Theater Cultuur > Musea Cultuur Uitgaan > Eten Familie Familie > KinderEvents Doen > Actief Buiten Wegwezen > Hotels Spannend > Erotiek  
Je bent niet ingelogd

..vergeten?






service
Zoek!
acts > groepen

Blonde Redhead

Elke muziekliefhebber is wel al eens gefascineerd geraakt door een band of artiest, maar slechts zelden door een label. Nu kunt u me een dwangmatig neuroot met obsessief koopgedrag noemen, maar het gebeurt slechts zelden dat een release van het Engelse 4AD label niet in mijn collectie verzeild raakt. De reden is simpel: de mensen van 4AD hebben zich nooit op één genre laten vastpinnen, maar blinken toch uit in het contracteren van bands die resoluut onder de gordel mikken en allesbehalve vanzelfsprekende deuntjes maken. Dead Can Dance bijvoorbeeld, of This Mortal Coil, Cocteau Twins en in de sector van de iets meer “directe” muziek Pixies en The Breeders. Het is dan ook een label dat een muzikale kwaliteitsstempel heeft gedrukt op de jeugd van ondergetekende, en het is verdomd leuk om vast te stellen dat 4AD zich ruim 15 jaar later nog altijd inlaat met de “betere” muziek. Het tekenen van Blonde Redhead is in dat verband zeker een goeie zet: de New Yorkers maakten op hun vorige albums al werk van dromerige, ritmische songs, die op het nagelnieuwe ‘Misery Is A Butterfly’ volop tot ontplooiing lijken te komen en duisterder en veelgelaagder dan ooit klinken. Aantrekkingspool van de band is nog steeds zangeres Kazu Makino, die haar door zinnenprikkelende zuchtjes doorspekte stemgeluid gewillig laat meevoeren door de vaak dik uitgesmeerde arrangementen. Om het aan de hand van wiskunde uit te leggen: denk aan Liz Fraser (Cocteau Twins) en Björk als verzamelingen en je treft Makino netjes in de doorsnede aan. Mysterieus en weifelend dus, maar nooit pathetisch. Makino deelt de zangpartijen weer netjes met Amedeo Pace, een man die het woord “klaagzang” de afgelopen 10 jaar nieuwe dimensies heeft gegeven. Balkend en zagend neuzelt hij zich een weg door de helft van de nummers, maar storen doet het nooit. Daarvoor raak je als geconcentreerde luisteraar té sterk in de ban van de songs, die stuk voor stuk bestaan uit opeengestapelde lagen schoonheid, en – nog meer dan op vorige BR-platen – vergezeld gaan van een pikdonkere sfeerschepping. Af en toe komt de opzwepende ritmiek van vroeger dagen nog opborrelen (‘Maddening Crowd’, ‘Pink Love’), maar in het algemeen gaat Blonde Redhead op deze plaat meer dan ooit de etherische toer op: strak gespannen klankconstructies, meeslepende orgeltjes (‘Melody’) en vooral heel veel links en rechts opduikende strijkers (‘Doll Is Mine’) bepalen de sound van een album dat zelfs na tien of meer luisterbeurten nog niet alles heeft prijsgegeven. ‘Misery Is A Butterfly’ is dan ook een album dat even mooi en geïnspireerd is als zijn titel.



Probeer ook de actZoeker


Blonde Redhead
Blonde Redhead


Shows van Blonde Redhead


Blonde Redhead - informatie, agendas, shows, nieuws


Blonde Redhead lezersmeningen

Geef je mening!
Om deze functie te gebruiken moet je ingelogd zijn, en lid zijn van theAgenda.nl



Recentelijk toegevoegd
Interieur met veel Franse elementenFreskuZeer licht en luchtig interieurChippendales - Break the Rules 2016Bosch by night artist impression Garden of Earthly delights

• Fresku
• KOVACS




 feedback hoek



  home     wat     waar     wanneer     nieuws     zoeken     top&hot     instellingen     adverteren  
© Copyright 2003-2016 theAgenda.nl/HyperLeap

theAgenda special
500 jaar Jheronimus Bosch
Jheronimus Bosch, De Hooiwagen, Madrid, Museo Nacional del Prado.